Verkiezingen

Gister waren de verkiezingen. Spannend, voor mij ook. Wie word er de premier. Wie gaan er winnen. Wie wil ik niet dat er gaat winnen.
Ik had totaal geen idee waarvoor welke partij stond, wat ze wilden en wie er bij hoorde.
Dus ik ben, net zoals vele andere Nederlanders, met de stemwijzer gaan kijken. Ik heb in totaal 5 kieswijzers/stemwijzers gedaan. En bij allemaal kwam er een ander resultaat uit. Maar het waren wel dezelfde vragen. Dat laat mij dus al twijfelen aan de geloofwaardigheid van de wijzers.
1 stemwijzer/kieswijzer gaf geen partij aan. Maar die liet zien of jij links of rechts was, conservatief of democratisch. Ik kwam uit op licht link en licht conservatief. En wat raad je. Er is geen enkele partij die links en conservatief is.

Dus toen kwam het idee. Waarom begin ik niet mijn eigen partij? Niet echt realistisch, want ik weet niks van politiek. En tja je kan het niet part time doen, en al dat gezeik dat het met zich mee brengt.
Maar als het wel kon, dan zou ik dingen zeggen zoals:
Vluchtelingen die hier langer dan 5 jaar zijn mogen hier blijven. Minderjarige vluchtelingen die hier al 10 jaar zijn mogen ook blijven.
Maar, zodra ze 1 misdrijf plegen dan worden ze eruit gezet. Boetes vallen niet onder misdrijven. Maar bijv geweld, overvallen, diefstal, etc. Ook vind ik dat sneller besloten moet worden of iemand mag blijven of niet. Het is toch zinloos dat er 5 of 10 jaar overheen gaat om te beslissen of iemand mag blijven of niet?
Als mensen het land binnen komen, en je bekijkt hun situatie. De situatie in het land. Is er een verwachting dat ze nog terug kunnen binnen 5 jaar, dan krijgen ze geen verblijfsvergunning, desnoods een tijdelijke. Als  mensen daar rekening mee houden gaan ze zich niet zo binden aan ons land.
Ik heb met mijn eigen ogen gezien hoeveel stress het geeft aan asielzoekers als ze niet weten of ze mogen blijven. Mijn pleeg broer was voor mij een optie om het van dichtbij mee te maken. Hij was hier in Nederland gekomen toen hij 16 of 17 was. Toen hij 23 was, was het nog niet zeker of hij mocht blijven of niet. Hij leefde in stress, en onzekerheid. Hij werd er letterlijk dood ziek van. Hij was vergeet achtig, moe, soms depri etc. Is dit mensen goed behandelen?

We willen geen nieuwe kerncentrales, en we moeten meer investeren in duurzame energie. Zoals water, wind, zon. Want we kunnen onze planeet wel uitputten. Maar wat moeten we dan als alles op raakt? We pompen olie naar boven en daardoor krijgen we aardbevingen etc. Laat onze planeet zoals het is en maak gebruik van de alternatieve dingen.

Geen nieuwe woningen in de randstad. Ons land is al vol. Laten we niet nog meer natuur vernielen en meer onnodig bouwen. Ook buiten de randstad niet meer zoveel onnodig bouwen. Hele nieuwe woonwijken.
Ik woon ook in een nieuwbouw woonwijk. En ze zijn al weer met 2 nieuwe projecten bezig terwijl 10% van de al gebouwde woningen nog niet verkocht zijn.

Ik vind dat je belasting moet betalen op de kilometers die je rijd. Tja als je veel rijd voor bijv. werk, dan moet je meer betalen. Zoek dan een baan dichter bij huis.
Geen belasting op de reiskostenvergoeding. Afschaffing van de inkomstenbelasting. Want we betalen 2x belasting. Als we alleen belasting betalen op wat we kopen is dat genoeg.
Daarbij vind ik dat de hoge inkomens minder moeten krijgen.
De zorgpremies, tja. Dat is een lastige. Ik vind dat we wel een verzekering moeten hebben. Maar de burgers moeten zelf kiezen waarvoor ze verzekerd zijn. Dus de zorgverzekeringen, auto verzekering etc moet verplicht zijn. Want als we een ongeluk krijgen zijn wij de dupe.
Maar ik vind ook dat wij zelf moeten betalen wat we verbruiken. Dus ga jij niet zwanger worden deze maand, betaal je daar geen premie over Heb jij een zwangerschaps test gedaan, en ben jij toch zwanger, dan  kies je voor vanaf de volgende maand alles voor zwangerschappen en bevallingen in je pakket. En dan betaal je meer.
Gebruik jij geen fysio, dan betaal je daar niet voor.
We betalen jaarlijks honderden euro's voor dingen in de zorg die wij niet gebruiken. En de eigen risico vind ik maar zo onzinnig. Wil jij minder betalen en kies jij voor vrijwillig eigen risico prima, dat is jouw keuze. Maar verplicht eigen risico... wat een onzin. Ik heb al een minimum in komen. En dan moet ik daarvan ook nog eens zoveel zelf betalen. Waarvoor betaal ik dan mijn verzekeringen? Als ik een jaar lang niet naar de dokter ga betaal ik er wel voor. Dan heb ik dus pak en beet 1600 euro betaald voor niks te gebruiken.

Ontwikkelings hulp... Dat is op dit moment 0,7 % . Dat klinkt ontzettend weinig. Maar als je kijkt hoeveel miljard dat is. Wij moeten bezuinigen. Maar moeten wel ons geld weer afstaan om een ander land te helpen. bijv. Griekenland of een 3e wereld land. Dat is leuk, maar hoe moet het met ons? Wij moeten toch eerst stabiel en sterk zijn willen wij iemand kunnen helpen.
Dus wij zeggen tegen zo'n 3e wereld land, kijk wij zijn rijker, wij helpen jullie wel. Zo zijn wij rijk geworden. En zo worden wij arm. Dus doe het ook zo. Dan schieten we er niks mee op!

Groenten en vlees worden duurder. Terwijl ongezonde dingen juist weer goedkoper word. En dan moeten wij afvallen want de Nederlander word steeds dikker. Dat is leuk, maar maak alles wat ongezond is dan duurder. Dus chips, frisdrank, snoep, koekjes en alles wat gezond is goedkoper. Als ik een kilo appels haal betaal ik bijna 2 euro, terwijl 1 zak chips 80 cent kost. Dat is toch krom?

En zo zijn er meer punten waar ik totaal anders over denk dan alle politieke partijen.
Dus als er iemand is die een iets wat links conservatieve partij wilt oprichten. Mijn stem heb je.

En voor deze verkiezingen. Ik heb gekeken naar wie bij mij het betrouwbaarste over komt. Van wie ik denk dat goed zou doen als premier. Ik vond dat het Samson (niet die van Gert) moest worden.

Maja het is weer Rutte geloof ik.

Nu weer op naar de poets. Want het gewone leven gaat door.

Reputatie? Wat is dat?

Soms doe je je best om iemand te helpen. En wat krijg je dan? Stank voor dank. Ze helpen je reputatie nog verder naar de maan, verspreiden weer nieuwe roddels, etc.
En weet je, het enige wat me boeit is het welzijn van die of gene die ik moest helpen. Mijn eigen reputatie boeit me niet eens. Die hebben voorgangers toch al verpest, en die roddels, tja het is lastig, maar ik weet wat de waarheid is. De mensen die mij echt kennen, mijn vrienden en vriendinnen weten wel hoe dingen zitten. Die weten dat een roddel een roddel is zodra ze het horen. En dat is voor mij het belangrijkste.

Mensen zijn echt zo raar!
Soms ben ik maar blij dat ik een kleine vrienden kring heb. Minder gezeik, minder gedoe, met minder mensen rekening houden.
Honden verraden je niet achter je rug om, ze zijn eerlijk en houden van je ook als je zelf eens een fout maakt. Ze wijzen je niet op je fouten en blijven dat eindelijk opnieuw doen. Ze zijn er altijd voor je, houden van je, en geloven in je. En als je een juiste roedelleider weet te zijn kijken ze met alles je aan van zeg maar wat ik moet doen, ik doe het. Dat is gewoon zo geweldig.

Misschien een beetje raar waarom de roddels en mijn reputatie mij niet zoveel boeien.
Misschien omdat ik vroeger als kind vanaf groep 1 tot groep 8 en daarna van de 1e klas tot de 4e klas alleen maar gepest werd, en buiten gesloten. En ik was alleen een vriendin van iemand wanneer zij met iets zaten en ik het moest oplossen.
In de 3e en 4e klas zat ik altijd met mijn zus in de klas. Mijn zus was een typische tiener. Opstandig, spijbelen, niet huiswerk maken, jongens, vrienden, erbij horen. Terwijl voor mij mijn doel was, wat te leren en zo snel mogelijk uit die ellendige school te komen. De docenten hadden respect voor mij, want ik respecteerde hun. Wanneer de hele klas na gym naar huis ging omdat ze niet naar het enige uurtje nederlands wilden ging ik naar nederlands. En tja, ik was niet absent maar de docent gaf me het uurtje vrij. Ik vertelde eerlijk dat iedereen weer naar huis was gegaan.
Als ik mijn huiswerk niet af had vertelde ik dat eerlijk. Ik had weinig interactie met klasgenoten en heb in mijn eigen wereldje geleefd. Dat was het enige waar ik me rustig in voelde.
Als ik voor de klas moest staan of ik moest een antwoord geven in de klas ging ik stotteren, tranen prikten in mijn ogen en ik liep rood aan. Vervolgens een boze blik van de docent dat ik het simpele antwoord niet "wist", maar ik wist het wel, ik kon alleen niet hardop praten. Daardoor had ik al gauw de reputatie van dat stille meisje, die appart was. Nooit wat zei, niks liet merken. Niet aan de kinderachtige spelletjes mee deed of propjes gooide, docenten uitlachen of roddelde.
Ik hing nooit met vrienden rond, was nooit opstandig naar mijn moeder toe, altijd beleeft en rustig.
Oke niet altijd beleeft want er zijn wel 2 docenten geweest waarbij ik het nodig vond hun even op hun nummer te zetten. Zo hadden we mijn mentor van de 3e en 4e. Die dacht dat hij alles kon maken. Dus als je als meisje bij hem stond te kletsen keek hij zo recht je shirt in, hij wilde altijd dicht bij je staan. Dus na een paar maanden kreeg hij geen respect meer en had ik elke dag ruzie. Collega docenten begrepen mijn probleem en tijdens de vakken dat ik van die docent had (dit waren praktijk vakken) mocht ik bij hun in de klas omdat ze exact het zelfde gaven alleen aan geen klas. Dan had ik een heerlijk groot klaslokaal voor mij alleen, en kon ik rustig mijn werk doen. Niet afgeleid worden door anderen, en na afloop gezellig 10 minuten zitten kletsen met die docent. Of de Engels docent die erkende dat ik vooruit liep op de klas, maar ik mocht niet vooruit werken. Wat dus elke les een marteling maakte, en ik toch vooruit ging werken. En als zij eens een spellings fout maakte en ik dat aangaf ze een preek gaf dat zij toch aan de universiteit in Londen had gestudeerd en zij het wel beter wist dan ik. Want ik zat toch maar in de 3e van VMBO en zou nooit naar een

universiteit gaan. Ik heb netjes geantwoord dat iedereen een fout kan maken. Maar ook dat werd niet op prijs gesteld. Dus mw verloor hierbij haar respect bij mij. Kwam mede denk ik omdat ze snel boos werd en dan achter haar bureau ging staan alsof het een gorilla was, met grote ogen waarbij je gelijk bang was dat ze eruit vielen, maar het hele geheel was gewoon erg lachwekkend. Hielp ook niet mee dat ze zwart was. Ze ging dan staan zoals op het plaatje, met van die dikke billen naar achter gedrukt, en haar boven lichaam naar voren gebogen, enorme grote ogen en dan een echte pikzwarte kop. En ze was niet klein ofzo. Je kan zo rustig zeggen dat ze wel dik was. Nu snap je dan dus dat het hele scenario gewoon om te lachen was.
Maar verder heb ik altijd respect gehad voor alle docenten.

Maar tja, waar het op neer komt. Ik ben gewoon ik. En mijn reputatie boeit me niet. Mensen mogen denken wat ze willen, maar mijn vrienden en familie die mij echt kennen weten hoe ik ben. En nog belangrijker: Ik ken mezelf. Ik weet hoe ik ben, wie ik ben. Ik weet wat er waar is en wat er niet waar is. En zolang ik dat weet ben ik tevreden.